Paul, kiz arkadasi Margaret'e evlenme teklif etmisti. Margaret mutluluktan uçuyordu, ama bazi endiseleri, tereddütleri vardi. Margaret'e göre o ve Paul, birbirlerinden çok farkliydi.
Bir gün sahilde bir yürüyüse çikip evlilik ve önemi hakkinda biraz konustular. Sahilin diger ucuna vardiklarinda, Margaret geri dönüp geldikleri yola bakti ve dalgalarin ayak izlerini çoktan silmis oldugunu gördü. Paul'e dönüp,
"Evliligimiz de böyle olacaksa, pek sansimiz yok demektir," dedi.
"Zor günlerimizde birbirimize yardimci olacagiz, destek verecegiz ki mutlu olabilelim," dedi Paul.
Yürümeye devam ettiler. Margaret, dalgalarin, ayak izlerinden sadece bir diziyi silip götürdügünü ayrimsadi ve" Belki de birlikteligimiz fazla uzun sürmeyecek ," dedi. Paul bu defa hiçbir sey söylemedi, Margaret'i sirtina alip, dalgalarin ayak izlerini silemeyecegi bir çizgi dogrultusunda sahilin yürümeye basladiklari ucuna kadar gitti. Margaret'i yere birakip, " Bak, Margaret," dedi.
"Biz birbirimize destek olamayacak durumda kalirsak Tanri bize yardimci olacaktir. Anliyor musun?" Sonra dönüp tek sira halinde uzayip giden ayak izlerine isaret etti.
"Seni sirtimda tasidigimi görmeyen birisi buradan tek bir kisinin geçtigini düsünür, degil mi? Ama biz iki kisiydik."
Margaret, Paul'ün söylediklerinden çok etkilenmisti.O gece, Paul'ün kendisine söylediklerini düsünmekten gözüne uyku girmedi. Kalkip defterini aldi ve yazmaya basladi:
"Bir gece, bir adam bir rüya gördü. Rüyasinda Tanri ile birlikte sahilde yürüyordu. Birdenbire gökyüzünde yasamindan kesitler görmeye basladi. Gördügü her sahnenin ardindan, kumlarda biri kendisine, biri de Tanriya ait olan ayak izleri beliriyordu.
Son sahneyi de gördükten sonra dönüp arkasina baktiginda, bazi yerlerde dizideki izlerin çift degil tek oldugunu, bu kesikliklerin de yasaminin en zor, en mutsuz dönemlerine denk geldigini ayrimsadi.
Bu durumdan kafasi karisan adam Tanri'ya sordu, " Tanrim," dedi, " Senin yolunu izleyecegime iliskin söz verdigimde, bana yanimdan hiç ayrilmayacagini söylemistin. Ama farkettim ki, yasamimin en zor anlarinda yanimda olmamissin. neden?"
Tanri yanitladi, " Degerli çocugum, seni hep sevdim, her zaman yanindaydim. Ayak izlerinin tek siraya düstügü yerler, seni sirtimda tasidigim anlardir."
Bu harika öykünün kendine özgü bir sevgi yogunlugu var. Bugün bu öyküyü herhangi bir yerde, kartlarda, mücevher kutularinda, hatta süs tabaklarinda bile bulabilirsiniz. Ve evet, Paul ve Margaret evlenip mutlu bir yasam kurdular kendilerine.