Genç kiz feci bir hastaligin pençesinde kivraniyordu. Yarali kalbi artik bu
dünyaya daha fazla dayanamamaya baslamisti. Çok zengin olan ailesi tüm
gazetelere, kalp nakli için ilan vermislerdi... Canini feda edecek birini
ariyorlardi...Genç kiz ise her gün hastane odasinda biraz daha
solmaktaydi.Yine yalnizdi odasinda, gözü yasli, boynu bükük ölümü
bekliyordu...Gözlerini kapadi, bu küçük odada gözyasi dökmekten bikmisti...
Yinede engel olamadi pinar gibi çaglayan gözyaslarina. Sevdigi geldi aklina,
fakir ama onu seven sevgilisi... Her gün ayni seyleri düsünüyor, anilari bir
film seridi gibi gözünün önünden geçiyordu... "Param yok ama sana
verebilecegim sevgi dolu bir kalbim var" demisti delikanli... Genç kizda
zaten baska birsey istemiyordu...Sevgiye muhtaç biri, sevdiginin sevgisinden
baska ne isteyebilirdi ki... Ama olmamisti iste, dünyalar kadar olan
sevgilerinin arasina, o lanet olasica para girmeyi bilmis, onlari
ayirmisti... Iste paranin geçmedigi zamanlara gelmislerdi.. Ne önemi vardi
artik? Su son günlerinde, sevdigi yaninda olsa yeterdi...
Ayriliklarindan bu yana 5 bitmeyen, çile dolu yil geçmisti...Her günü zehir,
her günü hüsran...Ama genç kiz hep sevgisini yüreginde tasimis,kalbini
kimseyle paylasmamisti. Sevdigini düsündü iste o an.. Acaba o neler yapmisti
bu kadar sene boyunca.. Kimbilir kiminle evlenmis, çoluk çocuga
karismisti... Gözlerinden bir damla yas daha damladi kurumus, bitmis
ellerine. Ellerine bakti, bir zamanlar ellerinin, elerini tuttugunu hayal
edip, her gün saatlerce ellerini seyrederdi... En çokta saçlarinin
dökülmesine üzülüyordu. Çünkü sevdigi öpmüs, koklamisti onlari. Her bir
tanesi koptugunda, kalbine bir ok daha saplaniyordu. Kalbi yine sizlamaya
baslamisti. Belki sevdigi yaninda olsa, kalbi bu kadar yorulup, veda etmezdi
yasama... Zaten artik ölüm umrunda degildi genç kizin. Sevdiginden ayri
yasamanin ölümden ne farki vardi ki.. Tekrar o geldi aklina... Keske keske
yanimda olsa dedi. Son bir kez elini tutsa yeterdi. Gözlerini son bir kez
öpse, rahatça ebediyen gözlerini kapatabilirdi artik...
Gözleri pinar gibi çaglamaya basladi. Sevdigini son bir kez göremeden ölmek
istemiyordu.. Ufakta olsa ondan bi hatirasini almadan bu dünyadan göçmek
istemiyordu... Oysa sevdigi, kimbilir kiminle beraberdi. Kendi sevgi dolu
kalbinin kimseyle paylasmayi düsünmemisti bile, ama acaba o paylasmis miydi
? Onun sevgisini silmis atmis miydi acaba kalbinden ? Içi birden nefretle
doldu. Üstüne büyük bir agirlik çöktü. Onu düsündükçe her dakikasinin zehir
olmasi artik çok daha agir geliyordu genç kiza... Ölmek istedi,
artik yasamak istemiyordu bu dünyada.. Ama sevdiginden bir hatira almadan
ölmeyecegine and içmisti. Tekrar gözlerini açti. Kimbilir belki de sevdigi
onu unutmustu.. Bu düsünceler içinde derinlige daldi...Birden babasi girdi
odaya, kizina kalp nakli için bir gönüllü bulduklarini müjdeleyecekti. Fakat
genç kiz çoktan uykuya dalmisti.. Bir melegi andiran masum yüzü, sevdiginin
özleminden sirilsiklamdi...
O gece biri gözlerini dünyaya kapadi, genç kiz ameliyata alindi. Tekleyen ve
görevini yerine getirmeyen kalbi degistirilmisti. 1 hafta sonra tekrar
gözlerini açti dünyaya genç kiz. Ama dünya daha farkli geldi ona. Sanki bir
seyler eksikti... Aradan aylar geçmis genç kiz artik iyice iyilesmisti. Ama
içindeki buruklugu bir türlü atamiyordu. Sevdigi aklina gelince kalbi
eskisinden daha çok sizliyordu.. Bir kere, bir kere görebilsem diye
mirildandi...Kalbi yine sizlamaya baslamisti. Yeni kalbi onu iyilestirmisti
ama nedense her gece aniden hizlaniyor, onu uykusundan uyandiriyor ve sanki
yerinden çikacakmis gibi atmaya basliyordu... Genç kiz bir anlam veremedigi
bu durumu doktora anlatmis, ama ameliyat kolay degil, bir aydan geçer
demisti doktor.
Aylar geçmisti ama hala ayniydi durum. Çiçeklerinin yanina gitti. Her gün
onlarla saatlerce dertlesiyor, zaman zaman agliyordu onlarla.. En çokta kan
kirmizisi gülünü seviyordu. Çünkü kirmizi gülün onun için yeri apayri idi.
Oda genç kizla beraber gülüyor, onunla beraber agliyordu. Onu sevdigi gibi
görüyordu genç kiz. Ve gülünü sevdigini ilk gördügünde ona hediye edecegine
dair yemin etmisti. Baska türlü paylasamazdi gülünü kimseyle...
Kapi çaldi aniden. Kapiyi açti ama kimse yoktu. Gözü yerdeki beyaz zarfa
ilisti. Yavasça egilip zarfi yerden aldi. Birden kalbi deli gibi atmaya
basladi. Ne oldugunu anlayamiyordu. Zarfin üzerinde ne bir isim, ne bir
adres vardi. Zarfi açti, içinden beyaz bir kagida yazilmis bir mektup çikti.
Kalbi daha hizli atmaya basladi. Onun kokusu vardi kagitta. Evet, onun
kokusu vardi. Yillar yili özlemini çektigi, yaninda olabilmek için canini
bile verebilecegi
sevdiginin kokusu vardi mektupta.. Basi dönmeye basladi. Koltuguna geçip
oturdu yavasça...Kagidi açti. Ve elleri titreyerek okumaya basladi.
"Sevgilim, senden ayrildiktan sonra, bir kalbe 2 sevginin sigmayacagini
bildigimden dolayi, ne bir kimseyi sevebildim, nede kimseye bakabildim...
Her günüm digerinden daha zor geçti, çünkü her gün özlemin dahada
artiyordu.. Sana kitaplari dolduracak kadar siirler yazdim. Her biri
digerinden daha da hüzünlüydü. Yazdim, okudum, agladim... Her gün yazdim,
her gün okudum, senelerce agladim... Her gece seni düsündüm sabahlara kadar,
her gece senin yaninda olmayi istedim. Ve her gece sensizlige lanet ettim,
uykulari haram ettim kendime, sensiz olmanin acisini gözlerimden çikardim...
Ve bir gün her seyi degistirecek bir firsat çikti önüme. Bunu firsati
degerlendirmeyip, kendime haksizlik edemezdim...Ve degerlendirdim... Senden
çok uzaklara gittim, belki seni unuturum diye..Ama tam tersi oldu. Seni daha
çok özlüyorum artik... Senden çok uzaklardayim belki, ama yinede seni görmek
için uzaklardan gelebiliyorum. Hem de her gece...Seni seviyor, seyrediyor ve
egilip sen uyurken yanagina bir öpücük konduruyorum.. Bazen gözlerini açip
bakiyorsun, geldigimi bildigimi saniyorum ama yine o tatli uykuna geri
dönüyorsun. Yarin birbirimizi sevmemizin 6. senesi... Hep ben geldim simdiye
kadar senin yanina, yarinda sen gel olur mu sevgilim.. Ha, unutmadan, sana
hep sözünü ettigim, kalbime iyi bak olur mu ? Çünkü göz yaslarimla, adini
yazdim ona...Seni senden bile çok seven bir sevgi var kalbinin içinde...
Unutma, kirmizi gülü de unutma olur mu ??...
Seni Seviyorum, Yanima Gelinceye Kadarda Sevecegim...
SEVGILIN !!!
Turkish 
English 
German
Albatros_84:[] İnsan olduğumuzu unutmayalım. İnsanlık iyidir. İyilik iyidir. .
