* İSTANBUL *
Ey İstanbul
Ey koca şehir
Çürümüş insan zihinlerinin
Örtülmemiş mezarı
İçindeki satılık bedenlerle
Kullanılmış ruhlar topluluğunun
Beton duvarlara sıkıştırlımış
Kayıp hazlar şehri
Umutları yeraltına Kapatmış
Üstüne fuhuş yapılar kurmuş
Kurt kapanı
Hayvan barınağı
Bulduğu her aralıktan
Fışkırmaya hazır umut
Yokluğun ve yoksulluğun gözleri
Gökdelen tepelerinde

Ey İstanbul
Ey ışıklar kenti
Asırlık medreselerin
Yeni yetme düşüncelerin
Hiç yazılmamış kaynakçası
Adı sanı olmayan düşlerin
Sürekli tüketilen sözlerin
Yalanlar ve aldatmacalara sapmış
Kaybedilmiş hayaller şehri
Düşleri zindanlara kapatmış
İşkenceyle bastırmış
Domuz bağı
Cehennem yalağı
Yetişen her bireyden
Yeşermeye hazır düşünceler
Bilginin ve bilgeliğin elleri
Şiirler üstünde

Ey İstanbul
Ey karabasanlarımın güneşi
Gitme vakti geldiğinde
Kalanların mekanı
Yakındır ölümüm
Yakındır kanatlanıp uçmak
Ya da sonsuz uçuruma
Sonsuza kadar atlamak
Kalbim seninle
Düşüncelerim benimle
Benliğim ve bedenim
Yasak mekanlarda
Yolculuk vakti geldi
Son düdük haykırmakta
Kalan ruhlara elveda...